3,5 week door Japan met kinderen: wat we anders deden dan 14 jaar geleden

Belangrijkste punten

• Met kinderen van 10 en 11 bleek vooral het ritme van de reis belangrijk: drukke steden afwisselen met rustigere plekken en natuur.
• Activiteiten zoals de Kawaii Food Tour, arcadehallen, zwemmen en stempels verzamelen zorgden voor afwisseling naast tempels en andere culturele bezienswaardigheden.
• Rustpunten zoals Nikko, Takayama en Kamikochi hielpen om de reis van 3,5 week voor het hele gezin prettig te houden.
• Een adviesgesprek vooraf hielp om niet alleen de route, maar ook het tempo en de activiteiten af te stemmen op de kinderen.

Terug naar Japan, maar dit keer met kinderen

Als blogger voor Reishonger kan je al raden dat reizen een van mijn favoriete hobby’s is. En gelukkig is de rest van mijn gezin ook heel nieuwsgierig naar de wereld om hen heen. We zijn al eerder in Japan geweest, veertien jaar geleden, toen nog met z’n tweeën. Nu gaan we terug, met onze kinderen van 10 en 11. En daarbij houden we deze keer rekening met iets waar we vroeger nooit over na hoefden te denken: hoe je zo’n reis met kinderen aanpakt.

We willen niet zomaar onze eerdere reis herhalen. We willen de kinderen laten zien waar we destijds verliefd op werden, maar ook nieuwe plekken ontdekken, met genoeg ruimte om ergens een dagje niks te doen als dat nodig is. En misschien wel de belangrijkste vraag van allemaal: hoe houden we dit drie en een halve week lang leuk voor twee kinderen en voor onszelf? Alleen: Japan heeft zoveel leuks en moois te bieden. Waar begin je met plannen?

Zo vonden we het juiste ritme voor onze reis door Japan

Ik boek een adviesgesprek bij Japanspecialist. Twee uur lang, met reisadviseur Jeremy, die zelf jarenlang in Japan woonde en werkte. Ik verwacht eerlijk gezegd een soort verkooppraatje. Ik krijg iets heel anders.

Jeremy begint niet met bestemmingen, maar met vragen. Waar zijn we eerder geweest, wat vonden we toen geweldig, wat sloeg juist minder aan. Hoe reizen we met kinderen van deze leeftijd, wat hebben ze nodig om het vol te houden. Hoeveel tijd hebben we, en hoeveel daarvan willen we vastleggen versus openhouden.

Vanuit die antwoorden bouwt hij, live tijdens het gesprek, een route: waarom deze volgorde, waarom hier vier nachten en daar maar twee, waarom dit stuk met de trein en dat stuk met de bus. En, misschien nog wel het belangrijkst voor ons: hij wijst ons op een aantal activiteiten die specifiek voor kinderen van deze leeftijd goed werken, zoals het TeamLab museum, Universal Studios en de Kawaii Food Tour. Aan het eind van die twee uur heeft hij een compleet reisschema voor ons klaarliggen, inclusief het advies dat een Japan Rail Pass voor onze route het handigst is.

Reist u met iets oudere kinderen? Lees dan ook hoe een van de reisexperts van Japanspecialist Japan beleefde met haar tienerdochter.

Van Tokyo naar de Japanse Alpen: zo werkte onze route

Wat reizen door Japan in de praktijk betekent, merken we al bij aankomst in Tokyo. In de trein naar ons appartement kunnen we onze ogen bijna niet openhouden, behalve om te concluderen dat hier alles opvallend vierkant is: de straten, de auto’s, de gebouwen. Het lijkt wel Minecraft, zegt onze zoon.

De jetlag zorgt ervoor dat we de volgende ochtend al voor zevenen buiten staan, op weg naar de Senso-ji tempel. Wat volgt is een gezinsreis vol tegenstellingen. Onze zoon, met zijn overschot aan energie, moet wennen aan hoeveel (on)geschreven regels Japan kent: stil zijn in de trein, niet eten terwijl je loopt, precies aan de juiste kant van de stoep blijven. Hij wil het liefst aan de handvatten in de metro hangen of met flinke vaart een winkelwagentje door de supermarkt duwen, en krijgt daar al snel een vriendelijk standje voor. Maar diezelfde energie vindt overal een uitlaatklep waar Japan wél voor gemaakt lijkt: arcadehallen vol grijpmachines en games, sushi van de lopende band, karaoke, knuffelen met dieren in honden- en kattencafé’s.

Onze eerste grote treinreis is een dagtrip naar Nikko, door Jeremy voorgesteld als rustpunt tussen de Tokyo-drukte door. De kinderen kijken hun ogen uit in de Shinkansen: smetteloos schoon, alle stoelen gereserveerd, 237 kilometer per uur. Nikko zelf is precies wat we nodig hadden, een paar graden koeler, mist tussen eeuwenoude ceders, en een tempelcomplex dat met goud en houtsnijwerk alle regels van ingetogen Japanse tempelbouw breekt. Onderweg kopen we bij een kraampje rijst op een stokje, en de kinderen zijn allebei verkocht.

Een week later, Osaka, Kyoto, en dan de trein naar Takayama, een bergstadje dat Jeremy specifiek voorstelde als weer een adempauze. Klein station, rustige straten, 28 graden in plaats van de 40-plus van de dagen ervoor. We staan letterlijk even stil om het te laten bezinken, en de kinderen ook, voor het eerst in dagen zonder dat iemand zeurt over de hitte.

Vanuit Takayama gaan we de dag erop voor een dagtrip naar Kamikochi, een autovrij natuurgebied hoog in de Japanse Alpen. Glashelder rivierwater, bergtoppen van 3.000 meter, en een heerlijk frisse lucht. Overal bordjes die waarschuwen voor beren, en toeristen met een belletje aan hun tas om ze op afstand te houden. We zijn een beetje sceptisch, maar als we lezen dat er de dag ervoor nog een is gespot op het pad, kopen we toch ook maar een belletje. Bij een klein strandje langs de rivier stoppen we om te pootjebaden, het water voelt aan als vloeibaar ijs, en onze kinderen zijn helemaal in hun element met stenen stapelen en stenen gooien.

En dan is er nog zoveel meer dat de weken vult. We verzamelen stempels bij bijna elk station en tempel waar we komen, zwemmen in Lake Biwa, koelen af in een rivier in de bergen en bodyboarden op de golven bij Kamakura zodra de hitte weer toeslaat. Bij het openluchtmuseum Hida Folk Village in Takayama spelen de kinderen met ouderwetse bamboe waterpistolen tussen eeuwenoude boerderijen. In Arashiyama lopen we door het beroemde bamboebos, en in Kyoto kijken we naar een prachtige dans van een maiko. We nemen de stoeltjeslift op Mount Takao omhoog, steken over bij de wereldberoemde Shibuya Crossing, verbazen ons in een maidcafé, shoppen ons suf en brengen een uurtje door in de pokémonwinkel en bezoeken het trick art museum waar we de grappigste foto’s maken.

Twee nachten slapen we in een traditionele ryokan, lopen we in yukata over straat en ontspannen we samen in een onsen, terwijl wilde sneeuwaapjes zich vlakbij in hun eigen warmwaterbad laten zakken. In Tokyo Summerland staan we in de rij voor de lazy river tussen honderden Japanse gezinnen. Elke dag zit er wel iets tussen waar de kinderen (en wijzelf) blij van worden.

Waarom de Kawaii Food Tour meteen een hit was

Terug in Tokyo staat er weer een leuke activiteit op de planning: de Kawaii Food Tour door Harajuku. Twee vrolijke gidsen, Yappy en Rafee, nemen ons mee langs de meest kleurrijke en bijzondere hapjes van de wijk. Kawaii betekent zoiets als schattig, en dat zijn de gerechtjes zeker: matcha latte met een schuimtekening erop, matcha-softijs, onigiri met een verrassende vulling, wafels met regenboogkleurige gesmolten kaas.

Dit is met kinderen van deze leeftijd een schot in de roos. En dat blijkt: hoe meer kleur, hoe enthousiaster onze kinderen worden, en de gidsen weten precies hoe ze een groepje bijna-tieners moeten boeien.

Terugblik op een van de leukste reizen die we hebben gemaakt

Als ik nu terugkijk, was het niet de lijst bestemmingen die het verschil maakte. Dat had ik met een beetje Googlen misschien ook wel gevonden. Het verschil zat in het ritme: wanneer je moet doorpakken en wanneer je juist een dag niks moet plannen, en welke activiteiten specifiek goed werken voor kinderen van deze leeftijd, zoals de Kawaii Food Tour. Dat is precies waardoor deze reis, ondanks de hitte en de kleine kamers en de momenten dat we allemaal op elkaars lip zaten, een van de beste gezinsreizen is geworden die we ooit hebben gemaakt.

Twijfel je zelf of Japan iets is voor jullie gezin? Laat iemand die het land goed kent met je meedenken. Een adviesgesprek met Japanspecialist, zoals wij dat vooraf hadden, zorgt ervoor dat je wel de touwtjes in handen hebt zonder dat je alles zelf hoeft uit te zoeken.

Kim schrijft samen met andere bloggers over reizen op Reishonger.nl , een van de grootste reisblogs van Nederland. Ze delen hun avonturen ook op Instagram.